Oxford-Hachette French Dictionary
français
anglais
I. feint (feinte) [fɛ̃, ɛ̃t] VERBE ppas
feint → feindre
II. feint (feinte) [fɛ̃, ɛ̃t] ADJ
1. feint:
III. feinte SUBST f
1. feinte (manœuvre):
2. feinte (attrape):
I. feindre [fɛ̃dʀ] VERBE trans
I. feinter [fɛ̃te] VERBE trans
1. feinter SPORT:
I. feindre [fɛ̃dʀ] VERBE trans
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. feint(e) [fɛ̃, fɛ̃t] VERBE
feint ptcp passé de feindre
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
| je | feins | |
|---|---|---|
| tu | feins | |
| il/elle/on | feint | |
| nous | feignons | |
| vous | feignez | |
| ils/elles | feignent |
| je | feignais | |
|---|---|---|
| tu | feignais | |
| il/elle/on | feignait | |
| nous | feignions | |
| vous | feigniez | |
| ils/elles | feignaient |
| je | feignis | |
|---|---|---|
| tu | feignis | |
| il/elle/on | feignit | |
| nous | feignîmes | |
| vous | feignîtes | |
| ils/elles | feignirent |
| je | feindrai | |
|---|---|---|
| tu | feindras | |
| il/elle/on | feindra | |
| nous | feindrons | |
| vous | feindrez | |
| ils/elles | feindront |