dans le dictionnaire PONS
ambitus <ūs> m (ambio; „das Herumgehen“)
1.
d.
- ambitus
-
2.
a.
b.
- ambitus
-
3.
- ambitus
-
4.
a.
- ambitus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ambitus | ambitūs |
| Genitive | ambitūs | ambituum |
| Dative | ambituī | ambitibus |
| Accusative | ambitum | ambitūs |
| Ablative | ambitū | ambitibus |