dans le dictionnaire PONS
Voir aussi
I. amīcus <a, um> (amo) ADJ
II. amīcus <ī> (amo) SUBST m
6. im Pl
a. nachkl.
-
- Vertraute, Günstlinge (am Hofe);
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | amīculus | amīculī |
| Génitif | amīculī | amīculōrum |
| Datif | amīculō | amīculīs |
| Accusatif | amīculum | amīculōs |
| Ablatif | amīculō | amīculīs |