dans le dictionnaire PONS
captō <captāre> (Intens. bzw. Frequ. v. capio)
2. poet; nachkl.
- capto
-
3. (m. Akk; Infin)
- capto
- eifrig nach etw. streben, trachten [ assensionem alcis; occasionem; gloriam; sermonem alcis belauschen; ceteris praestare ]
4.
- capto
-
| captō |
|---|
| captās |
| captat |
| captāmus |
| captātis |
| captant |
| captem |
|---|
| captēs |
| captet |
| captēmus |
| captētis |
| captent |
| captābam |
|---|
| captābās |
| captābat |
| captābāmus |
| captābātis |
| captābant |
| captārem |
|---|
| captārēs |
| captāret |
| captārēmus |
| captārētis |
| captārent |
