dans le dictionnaire PONS
cōnexus <us> m
- conexus extraneus
-
- conexus telephonicus
-
cōnexus1 <ūs> m (conecto)
- conexus
-
cōnexus2 <a, um>
P. Adj. zu conecto nachkl.
- conexus
-
Voir aussi
cō-nectō <nectere, nexuī, nexum>
1.
-
- zusammenknüpfen, -fügen, verknüpfen, verflechten [ crines; nodum knüpfen; lamminas inter se; naves trabibus ]
4. (in der Rede)
5. nachkl.
-
- verwandtschaftlich verbinden (mit jmdm.: Dat)
6. Tac.
7. PHILOS
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cōnexus | cōnexūs |
| Génitif | cōnexūs | cōnexuum |
| Datif | cōnexuī | cōnexibus |
| Accusatif | cōnexum | cōnexūs |
| Ablatif | cōnexū | cōnexibus |