dans le dictionnaire PONS
conductus1 <ūs> m (conduco)
1.
- conductus
-
2. mlt.
- conductus
-
3.
- conductus
-
conductus2
P. P. P. v. conduco
I. con-dūcō <dūcere, dūxī, ductum> VERB trans
1.
4.
5. (Arbeit)
II. con-dūcō <dūcere, dūxī, ductum> VERB intr unpers
-
- es nützt, ist zuträglich jmdm., für jmd.: alci; zu etw.: Dat; ad; in u. Akk; m. Infin [ omnibus; nostris rationibus; saluti tuae; ad vitae commoditatem ]
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conductus | conductūs |
| Genitive | conductūs | conductuum |
| Dative | conductuī | conductibus |
| Accusative | conductum | conductūs |
| Ablative | conductū | conductibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.