Comment souhaitez-vous utiliser pons.com ?

Vous êtes déjà abonné(e) à PONS ?

PONS avec des publicités

Visitez PONS.com comme d'habitude avec le suivi publicitaire et les publicités.

Vous trouvez les détails sur le suivi dans les informations sur la protection des données et la Paramètres de confidentialité.

PONS Pur

sans publicité de tiers

sans suivi publicitaire

S'abonner maintenant

Si vous avez déjà un compte d'utilisateur gratuit pour pons.com, vous pouvez vous abonner à PONS Pur ici.

dans le dictionnaire PONS

coniux

→ coniunx

coniūnx <iugis> f u. m (coniungo)

1.

2. poet

3. Prop.

4. (v. Tieren)

coniunx poet; nachkl.

con-iugō <iugāre>

1.

verbinden, knüpfen [ amicitiam ]

coniūnx <iugis> f u. m (coniungo)

1.

2. poet

3. Prop.

4. (v. Tieren)

coniunx poet; nachkl.

con-iūrō <iūrāre>

1.

sich verschwören (adversus; contra; de; in m. Akk; ad; Infin; ut) [ adversus cives suos; contra rem publicam; de consule interficiendo; in mortem patris; ad patriam delendam; patriam incendere; urbem ut incenderent ]

2.

3. MILIT

congius <ī> m (griech. Fw.)

Déclinaison du mot coniux
Cas Singulier Pluriel
Nominatif coniux coniugēs
Génitif coniugis coniugum
Datif coniugī coniugibus
Accusatif coniugem coniugēs
Ablatif coniuge coniugibus
Déclinaison du mot coniūnx
Cas Singulier Pluriel
Nominatif coniūnx coniugēs
Génitif coniugis coniugum
Datif coniugī coniugibus
Accusatif coniugem coniugēs
Ablatif coniuge coniugibus
Déclinaison du mot congius
Cas Singulier Pluriel
Nominatif congius congiī
Génitif congiī congiōrum
Datif congiō congiīs
Accusatif congium congiōs
Ablatif congiō congiīs
Indikativ Präsens
coniugō
coniugās
coniugat
coniugāmus
coniugātis
coniugant
Konjunktiv Präsens
coniugem
coniugēs
coniuget
coniugēmus
coniugētis
coniugent
Indikativ Imperfekt
coniugābam
coniugābās
coniugābat
coniugābāmus
coniugābātis
coniugābant
Konjunktiv Imperfekt
coniugārem
coniugārēs
coniugāret
coniugārēmus
coniugārētis
coniugārent