dans le dictionnaire PONS
conventiculum <ī> nt Demin. v. conventus
1.
- conventiculum
-
2. Tac. meton.
- conventiculum
-
conventus <us> m
conventus1 <ūs> m (convenio)
1.
2.
4.
5.
6. spätlat; mlt.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | conventiculum | conventicula |
| Génitif | conventiculī | conventiculōrum |
| Datif | conventiculō | conventiculīs |
| Accusatif | conventiculum | conventicula |
| Ablatif | conventiculō | conventiculīs |