dans le dictionnaire PONS
ē-lūceō <ēlūcēre, ēlūxī, –>
1.
- eluceo
-
2. übtr
- eluceo
-
| ēlūcēō |
|---|
| ēlūcēs |
| ēlūcēt |
| ēlūcēmus |
| ēlūcētis |
| ēlūcēnt |
| ēlūcēam |
|---|
| ēlūcēās |
| ēlūcēat |
| ēlūcēāmus |
| ēlūcēātis |
| ēlūcēant |
| ēlūcēbam |
|---|
| ēlūcēbās |
| ēlūcēbat |
| ēlūcēbāmus |
| ēlūcēbātis |
| ēlūcēbant |
| ēlūcērem |
|---|
| ēlūcērēs |
| ēlūcēret |
| ēlūcērēmus |
| ēlūcērētis |
| ēlūcērent |