dans le dictionnaire PONS
nōtus <ī> SUBST m (nōtus¹)
- notus
-
nōtus1 <a, um> P. Adj. zu nosco
1.
2.
- notus
-
3. Verg.
- notus
-
4. poet
- notus
-
5. poet; nachkl.
- notus
-
6.
- notus
-
nōscō <nōscere, nōvī, nōtum> perf Formen meist zusammengezogen: nōsse = nōvisse, nōssem = nōvissem, nōsti = nōvisti, nōram = nōveram u. a. (altl. gnōscō)
1.
4. Plaut.
5. Tac. (als Richter)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | notus | notī |
| Génitif | notī | notōrum |
| Datif | notō | notīs |
| Accusatif | notum | notōs |
| Ablatif | notō | notīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | nōtus | nōtī |
| Génitif | nōtī | nōtōrum |
| Datif | nōtō | nōtīs |
| Accusatif | nōtum | nōtōs |
| Ablatif | nōtō | nōtīs |