dans le dictionnaire PONS
scopulus1 <ī> m (griech. Fw.)
1. poet
- scopulus
-
3. (im Gleichnis) übtr
a. (zur Bez. der Hartherzigkeit:) poet
c. (als Sinnbild des Gefährlichen, Unheilbringenden od. Schwierigen;)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | scopulus | scopulī |
| Génitif | scopulī | scopulōrum |
| Datif | scopulō | scopulīs |
| Accusatif | scopulum | scopulōs |
| Ablatif | scopulō | scopulīs |