dans le dictionnaire PONS
pendencia [pen̩ˈdeṇθja] SUBST f
1. pendencia (disputa):
2. pendencia JUR:
- pendencia
-
pendenciar [pen̩deṇˈθjar] VERBE trans
| yo | pendencio | |
|---|---|---|
| tú | pendencias | |
| él/ella/usted | pendencia | |
| nosotros/nosotras | pendenciamos | |
| vosotros/vosotras | pendenciáis | |
| ellos/ellas/ustedes | pendencian |
| yo | pendenciaba | |
|---|---|---|
| tú | pendenciabas | |
| él/ella/usted | pendenciaba | |
| nosotros/nosotras | pendenciábamos | |
| vosotros/vosotras | pendenciabais | |
| ellos/ellas/ustedes | pendenciaban |
| yo | pendencié | |
|---|---|---|
| tú | pendenciaste | |
| él/ella/usted | pendenció | |
| nosotros/nosotras | pendenciamos | |
| vosotros/vosotras | pendenciasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | pendenciaron |
| yo | pendenciaré | |
|---|---|---|
| tú | pendenciarás | |
| él/ella/usted | pendenciará | |
| nosotros/nosotras | pendenciaremos | |
| vosotros/vosotras | pendenciaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | pendenciarán |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
Parcourir le dictionnaire
- penar
- penca
- pencar
- pencazo
- penco
- pendencia
- pendenciar
- pendenciero
- pender
- pendiente
- pendil