dans le dictionnaire PONS
commōtus <a, um> P. Adj. zu commoveo
2.
- commotus
-
Voir aussi
com-moveō <movēre, mōvī, mōtum>
1.
4.
5.
6.
7.
-
- hervorrufen, veranlassen, erregen [ iram tyranni; tumultum; misericordiam; dolorem; risum; invidiam in alqm ]
8. Verg.
commōtus1 <a, um>
→ commoveo
Voir aussi
com-moveō <movēre, mōvī, mōtum>
1.
4.
5.
6.
7.
-
- hervorrufen, veranlassen, erregen [ iram tyranni; tumultum; misericordiam; dolorem; risum; invidiam in alqm ]
8. Verg.
commōtus2 <ūs> m (commoveo) vorkl.
- commotus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | commōtus | commōtūs |
| Génitif | commōtūs | commōtuum |
| Datif | commōtuī | commōtibus |
| Accusatif | commōtum | commōtūs |
| Ablatif | commōtū | commōtibus |