dans le dictionnaire PONS
concursus <ūs> m (concurro)
1.
- concursus
-
2.
3.
- concursus
-
4. (feindliches Aneinandergeraten)
b. (allg.)
- concursus
- [ philosophorum ]
5. übtr
- concursus
-
6.
- concursus
-
7.
- concursus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | concursus | concursūs |
| Génitif | concursūs | concursuum |
| Datif | concursuī | concursibus |
| Accusatif | concursum | concursūs |
| Ablatif | concursū | concursibus |