dans le dictionnaire PONS
I. ēiectus <a, um>
P. Adj. zu eicio
- eiectus
-
II. ēiectus <ī> SUBST m
- eiectus
-
Voir aussi
ē-iciō <ēicere, ēiēcī, ēiectum> (iacio)
1.
2.
3.
5. (linguam)
9.
10.
11.
ēiectus1
P. P. P. v. eicio
Voir aussi
ē-iciō <ēicere, ēiēcī, ēiectum> (iacio)
1.
2.
3.
5. (linguam)
9.
10.
11.
ēiectus2 <ūs> m (eicio) Lucr.
- eiectus
- das Hervorstoßen (des Atems)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ēiectus | ēiectūs |
| Génitif | ēiectūs | ēiectuum |
| Datif | ēiectuī | ēiectibus |
| Accusatif | ēiectum | ēiectūs |
| Ablatif | ēiectū | ēiectibus |