dans le dictionnaire PONS
īgnēscō <īgnēscere, – –> (ignis)
2. (v. Leidenschaften) Verg.
- ignesco übtr
-
| ignēscō |
|---|
| ignēscis |
| ignēscit |
| ignēscimus |
| ignēscitis |
| ignēscunt |
| ignēscam |
|---|
| ignēscās |
| ignēscat |
| ignēscāmus |
| ignēscātis |
| ignēscant |
| ignēscebam |
|---|
| ignēscebās |
| ignēscebat |
| ignēscebāmus |
| ignēscebātis |
| ignēscebant |
| ignēscerem |
|---|
| ignēscerēs |
| ignēsceret |
| ignēscerēmus |
| ignēscerētis |
| ignēscerent |