dans le dictionnaire PONS
obiectus1
P. P. P. v. obicio
ob-iciō <icere, iēcī, iectum> (iacio)
1.
3.
4.
-
- preisgeben, aussetzen [ exercitum flumini; legatum barbaris; consulem morti; alqm insidiis coniuratorum; se periculis ]
5. (zum Schutz, zur Verteidigung)
6.
-
- einjagen, einflößen, verursachen, hervorrufen, erwecken [ alci laetitiam, religionem; hostibus terrorem; furorem Roscio; canibus rabiem ]
8.
obiectus2 <ūs> m (obicio)
1.
- obiectus
-
2.
- obiectus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obiectus | obiectūs |
| Genitive | obiectūs | obiectuum |
| Dative | obiectuī | obiectibus |
| Accusative | obiectum | obiectūs |
| Ablative | obiectū | obiectibus |