dans le dictionnaire PONS
pecus1 <coris> nt
1. koll.
4. übtr v. Menschen, verächtl u. als Schimpfw.
pecus2 <udis> f
1.
4. übtr, als Schimpfw.
- pecus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | pecus | pecorēs |
| Génitif | pecoris | pecorum |
| Datif | pecorī | pecoribus |
| Accusatif | pecorem | pecorēs |
| Ablatif | pecore | pecoribus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | pecus | pecudēs |
| Génitif | pecudis | pecudum |
| Datif | pecudī | pecudibus |
| Accusatif | pecudem | pecudēs |
| Ablatif | pecude | pecudibus |