dans le dictionnaire PONS
plānctus1
Part. perf v. plango
Voir aussi
I. plangō <plangere, plānxī, plānctum> VERB trans
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | plānctus | plānctūs |
| Génitif | plānctūs | plānctuum |
| Datif | plānctuī | plānctibus |
| Accusatif | plānctum | plānctūs |
| Ablatif | plānctū | plānctibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.
Parcourir le dictionnaire
- placo
- placusia
- plaga
- plagiarius
- plagiger
- planctus
- Plancus
- plane
- planeta
- planetarius
- plango