dans le dictionnaire PONS
I. con·tin·gent [kənˈtɪnʤənt] SUBST
1. contingent (group):
- contingent
-
- feminist contingent
-
2. contingent MILIT:
- contingent
-
- contingent
-
Entrée OpenDict
contingent ADJ
- contingent PHILOS
- kontingent spéc
con·tin·gent ex·ˈpenses SUBST ÉCON
- contingent expenses
-
con·tin·gent ˈfee SUBST JUR
- contingent fee
-
con·tin·gent ˈpoli·cy SUBST ÉCON
- contingent policy
-
contingent liability SUBST COMPT
- contingent liability
-
contingent liability SUBST INV-FIN
- contingent liability
-