dans le dictionnaire PONS
cominear [komineˈar] VERBE intr
1. cominear (entretenerse en cominerías):
- cominear
-
2. cominear fam (hombre):
- cominear
-
| yo | comineo | |
|---|---|---|
| tú | comineas | |
| él/ella/usted | cominea | |
| nosotros/nosotras | comineamos | |
| vosotros/vosotras | comineáis | |
| ellos/ellas/ustedes | cominean |
| yo | comineaba | |
|---|---|---|
| tú | comineabas | |
| él/ella/usted | comineaba | |
| nosotros/nosotras | comineábamos | |
| vosotros/vosotras | comineabais | |
| ellos/ellas/ustedes | comineaban |
| yo | comineé | |
|---|---|---|
| tú | comineaste | |
| él/ella/usted | comineó | |
| nosotros/nosotras | comineamos | |
| vosotros/vosotras | comineasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | cominearon |
| yo | cominearé | |
|---|---|---|
| tú | cominearás | |
| él/ella/usted | comineará | |
| nosotros/nosotras | cominearemos | |
| vosotros/vosotras | cominearéis | |
| ellos/ellas/ustedes | cominearán |