dans le dictionnaire PONS
pingar <g → gu> [piŋˈgar] VERBE intr
1. pingar (pender, colgar):
- pingar
-
- pingar
-
3. pingar (locution) fam:
| yo | pingo | |
|---|---|---|
| tú | pingas | |
| él/ella/usted | pinga | |
| nosotros/nosotras | pingamos | |
| vosotros/vosotras | pingáis | |
| ellos/ellas/ustedes | pingan |
| yo | pingaba | |
|---|---|---|
| tú | pingabas | |
| él/ella/usted | pingaba | |
| nosotros/nosotras | pingábamos | |
| vosotros/vosotras | pingabais | |
| ellos/ellas/ustedes | pingaban |
| yo | pingué | |
|---|---|---|
| tú | pingaste | |
| él/ella/usted | pingó | |
| nosotros/nosotras | pingamos | |
| vosotros/vosotras | pingasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | pingaron |
| yo | pingaré | |
|---|---|---|
| tú | pingarás | |
| él/ella/usted | pingará | |
| nosotros/nosotras | pingaremos | |
| vosotros/vosotras | pingaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | pingarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.