dans le dictionnaire PONS
suple [ˈsuple] SUBST m Chili (anticipo)
- suple
-
suplir [suˈplir] VERBE trans
2. suplir (sustituir):
| yo | suplo | |
|---|---|---|
| tú | suples | |
| él/ella/usted | suple | |
| nosotros/nosotras | suplimos | |
| vosotros/vosotras | suplís | |
| ellos/ellas/ustedes | suplen |
| yo | suplía | |
|---|---|---|
| tú | suplías | |
| él/ella/usted | suplía | |
| nosotros/nosotras | suplíamos | |
| vosotros/vosotras | suplíais | |
| ellos/ellas/ustedes | suplían |
| yo | suplí | |
|---|---|---|
| tú | supliste | |
| él/ella/usted | suplió | |
| nosotros/nosotras | suplimos | |
| vosotros/vosotras | suplisteis | |
| ellos/ellas/ustedes | suplieron |
| yo | supliré | |
|---|---|---|
| tú | suplirás | |
| él/ella/usted | suplirá | |
| nosotros/nosotras | supliremos | |
| vosotros/vosotras | supliréis | |
| ellos/ellas/ustedes | suplirán |