dans le dictionnaire PONS
dēclārātiō <ōnis> f (declaro)
dē-clārō <clārāre>
1.
2. übtr
3.
6.
dēclāmātor <ōris> m (declamo)
dēclāmātiō <ōnis> f (declamo)
1.
3.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dēclārātiō | dēclārātiōnēs |
| Génitif | dēclārātiōnis | dēclārātiōnum |
| Datif | dēclārātiōnī | dēclārātiōnibus |
| Accusatif | dēclārātiōnem | dēclārātiōnēs |
| Ablatif | dēclārātiōne | dēclārātiōnibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dēclāmātor | dēclāmātorēs |
| Génitif | dēclāmātōris | dēclāmātorum |
| Datif | dēclāmātorī | dēclāmātoribus |
| Accusatif | dēclāmātorem | dēclāmātorēs |
| Ablatif | dēclāmātore | dēclāmātoribus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dēclāmātiō | dēclāmātiōnēs |
| Génitif | dēclāmātiōnis | dēclāmātiōnum |
| Datif | dēclāmātiōnī | dēclāmātiōnibus |
| Accusatif | dēclāmātiōnem | dēclāmātiōnēs |
| Ablatif | dēclāmātiōne | dēclāmātiōnibus |
| dēclārō |
|---|
| dēclārās |
| dēclārat |
| dēclārāmus |
| dēclārātis |
| dēclārant |
| dēclārem |
|---|
| dēclārēs |
| dēclāret |
| dēclārēmus |
| dēclārētis |
| dēclārent |
| dēclārābam |
|---|
| dēclārābās |
| dēclārābat |
| dēclārābāmus |
| dēclārābātis |
| dēclārābant |
| dēclārārem |
|---|
| dēclārārēs |
| dēclārāret |
| dēclārārēmus |
| dēclārārētis |
| dēclārārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.