dans le dictionnaire PONS
I. rēx <rēgis> m (rego) SUBST
1.
2.
3. nachkl.
- rex
- Suffet (Titel der Regierungsbeamten in pun. Städten u. Kolonien)
4.
- rex
- Lar der Etrusker
5. im Pl
6. im Pl
a.
- rex
-
b.
7. poet; nachkl. übtr
8.
9. (seit der Republik)
- rex
- Opferkönig, -priester [ sacrorum, sacrificiorum, sacrific(ul)us; Nemorensis Opferpriester der Diana v. Aricia ]
11. poet
- rex
- Patron, Beschützer, bes. der Schmarotzer
12. Hor.
- rex
-
II. rēx <rēgis> m (rego) ADJ
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Rēx |
| Génitif | Rēgis |
| Datif | Rēgī |
| Accusatif | Rēgem |
| Ablatif | Rēge |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | rēx | rēgēs |
| Génitif | rēgis | rēgum |
| Datif | rēgī | rēgibus |
| Accusatif | rēgem | rēgēs |
| Ablatif | rēge | rēgibus |