dans le dictionnaire PONS
multum1 <ī> nt (multus) Komp plūs, Superl plūrimum (Pos.)
multum2 ADV (multus) Pos.
1. (graduell)
2. (zeitl.)
b.
- multum
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | multum | multa |
| Génitif | multī | multōrum |
| Datif | multō | multīs |
| Accusatif | multum | multa |
| Ablatif | multō | multīs |