dans le dictionnaire PONS
I. sōns <Gen. sontis> ADJ
dēns <dentis> m
1.
4. meton. (Zahnähnliches)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dēns | dentēs |
| Génitif | dentis | dentum |
| Datif | dentī | dentibus |
| Accusatif | dentem | dentēs |
| Ablatif | dente | dentibus |
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Fōns |
| Génitif | Fontis |
| Datif | Fontī |
| Accusatif | Fontem |
| Ablatif | Fonte |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | fōns | fontēs |
| Génitif | fontis | fontum |
| Datif | fontī | fontibus |
| Accusatif | fontem | fontēs |
| Ablatif | fonte | fontibus |