Comment souhaitez-vous utiliser pons.com ?

Vous êtes déjà abonné(e) à PONS ?

PONS avec des publicités

Visitez PONS.com comme d'habitude avec le suivi publicitaire et les publicités.

Vous trouvez les détails sur le suivi dans les informations sur la protection des données et la Paramètres de confidentialité.

PONS Pur

sans publicité de tiers

sans suivi publicitaire

S'abonner maintenant

Si vous avez déjà un compte d'utilisateur gratuit pour pons.com, vous pouvez vous abonner à PONS Pur ici.

dans le dictionnaire PONS

postulō <postulāre> (posco)

1. (m. ut, ne o. m. bl. Konjkt, selten m. A. C. I., pass. m. N.C.I.)

postulo
fordern, verlangen, beanspruchen [ suum ius; auxilium ab amico; praemium; recuperatores; sibi belli imperium; Tiberio tribuniciam potestatem; de colloquio eine Unterredung verlangen; a senatu de foedere beim Senat nachfragen wegen; (selten alqd alqm) haec praetorem vom Prätor ]

2. (m. Infin u. A. C. I.)

3. (bei Abstr. u. Sachen)

postulo übtr
ratio postulat agere alqd (m. Infin; auch m. ut, ne)

4. JUR

a.

postulo
jmd. gerichtlich belangen, anklagen (alqm de re, auch alqm alcis rei, re o. ob rem) [ alqm apud praetorem; alqm de ambitu, proditionis, iniuriarum, maiestate, ob contumelias ]

b. (vor Gericht)

postulo
beantragen [ delationem nominis; quaestionem; servos in quaestionem; iudicium; iudicem ]
Indikativ Präsens
postulō
postulās
postulat
postulāmus
postulātis
postulant
Konjunktiv Präsens
postulem
postulēs
postulet
postulēmus
postulētis
postulent
Indikativ Imperfekt
postulābam
postulābās
postulābat
postulābāmus
postulābātis
postulābant
Konjunktiv Imperfekt
postulārem
postulārēs
postulāret
postulārēmus
postulārētis
postulārent
Aucune phrase d'exemple disponible

Aucune phrase d'exemple disponible

Essayez différentes entrées.