dans le dictionnaire PONS
servitūs <ūtis> f (servus)
1.
2. POL
4. (b. Grundstücken)
- servitus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | servitūs | servitūtēs |
| Génitif | servitūtis | servitūtum |
| Datif | servitūtī | servitūtibus |
| Accusatif | servitūtem | servitūtēs |
| Ablatif | servitūte | servitūtibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.