dans le dictionnaire PONS
I. groan [grəʊn, Am groʊn] SUBST
II. groan [grəʊn, Am groʊn] VERBE intr
1. groan (in pain, despair):
2. groan (make a creaking sound):
| I | groan | |
|---|---|---|
| you | groan | |
| he/she/it | groans | |
| we | groan | |
| you | groan | |
| they | groan |
| I | groaned | |
|---|---|---|
| you | groaned | |
| he/she/it | groaned | |
| we | groaned | |
| you | groaned | |
| they | groaned |
| I | have | groaned | |
|---|---|---|---|
| you | have | groaned | |
| he/she/it | has | groaned | |
| we | have | groaned | |
| you | have | groaned | |
| they | have | groaned |
| I | had | groaned | |
|---|---|---|---|
| you | had | groaned | |
| he/she/it | had | groaned | |
| we | had | groaned | |
| you | had | groaned | |
| they | had | groaned |