dans le dictionnaire PONS
aprontar [apron̩ˈtar] VERBE trans
1. aprontar (disponer):
2. aprontar MILIT (tropas):
- aprontar
-
| yo | apronto | |
|---|---|---|
| tú | aprontas | |
| él/ella/usted | apronta | |
| nosotros/nosotras | aprontamos | |
| vosotros/vosotras | aprontáis | |
| ellos/ellas/ustedes | aprontan |
| yo | aprontaba | |
|---|---|---|
| tú | aprontabas | |
| él/ella/usted | aprontaba | |
| nosotros/nosotras | aprontábamos | |
| vosotros/vosotras | aprontabais | |
| ellos/ellas/ustedes | aprontaban |
| yo | apronté | |
|---|---|---|
| tú | aprontaste | |
| él/ella/usted | aprontó | |
| nosotros/nosotras | aprontamos | |
| vosotros/vosotras | aprontasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | aprontaron |
| yo | aprontaré | |
|---|---|---|
| tú | aprontarás | |
| él/ella/usted | aprontará | |
| nosotros/nosotras | aprontaremos | |
| vosotros/vosotras | aprontaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | aprontarán |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- aprontar dinero