dans le dictionnaire PONS
certō1 <certāre> (certus)
1.
-
- wetteifern (um etw.: de; m. Abl; pro) [ cum civibus de virtute; officiis inter se; pro sua quisque potentia ]
-
- [ solus tibi certat Amyntas ]
2.
| certō |
|---|
| certās |
| certat |
| certāmus |
| certātis |
| certant |
| certem |
|---|
| certēs |
| certet |
| certēmus |
| certētis |
| certent |
| certābam |
|---|
| certābās |
| certābat |
| certābāmus |
| certābātis |
| certābant |
| certārem |
|---|
| certārēs |
| certāret |
| certārēmus |
| certārētis |
| certārent |