dans le dictionnaire PONS
equus, ecus <ī> m (Gen Pl auch equûm, equôm, ecûm)
1.
2. im Pl
b. Verg.
- equus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | equus | equī |
| Génitif | equī | equōrum |
| Datif | equō | equīs |
| Accusatif | equum | equōs |
| Ablatif | equō | equīs |
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Equus Tuticus |
| Génitif | Equus Tuticī |
| Datif | Equus Tuticō |
| Accusatif | Equus Tuticum |
| Ablatif | Equus Tuticō |