dans le dictionnaire PONS
prō-iciō <icere, iēcī, iectum> (iacio)
2.
- proicio
- hin-, niederwerfen, zu Boden werfen, wegwerfen [ alqd in ignem; in humum; tribunos insepultos; arma niederlegen; lacrimas vergießen; galeam ante pedes ]
3.
- proicio
- vor-, ausstrecken, vorhalten [ clipeum prae se; pectus; linguam; pedem voransetzen; scutum; hastam ]
5. poet; nachkl.
- proicio
-
7.
8.
- proicio
-
11. Sen.
| prōiciō |
|---|
| prōicis |
| prōicit |
| prōicimus |
| prōicitis |
| prōiciunt |
| prōiciam |
|---|
| prōiciās |
| prōiciat |
| prōiciāmus |
| prōiciātis |
| prōiciant |
| prōiciēbam |
|---|
| prōiciēbās |
| prōiciēbat |
| prōiciēbāmus |
| prōiciēbātis |
| prōiciēbant |
| prōicerem |
|---|
| prōicerēs |
| prōiceret |
| prōicerēmus |
| prōicerētis |
| prōicerent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.