dans le dictionnaire PONS
vīcī
perf v. vinco
I. vincō <vincere, vīcī, victum> VERB intr
1.
2. (b. Meinungsstreit)
II. vincō <vincere, vīcī, victum> VERB trans
1.
-
- besiegen, überwinden, überwältigen, bewältigen [ Galliam bello; omnes gravi proelio; urbem pugnando; übtr iram; saecula überdauern; gemitum übertönen, überschreien; silentium brechen; spem regendi vereiteln ]
3.
-
- übertreffen [ omnes parsimoniā, curā; alqm eloquentiā, carminibus; omnium exspectationem; beluas morum immanitate; regem odio ]
4.
5.
6. (b. Auktionen)
-
- jmd. überbieten