Vous vouliez écrire ?
dans le dictionnaire PONS
Mi·nis·te·rin <-, -nen> [miˈnɪstərɪn] SUBST f
Ministerin forme féminine de Minister
Voir aussi
Mi·nis·ter(in) <-s, -> [miˈnɪstɐ] SUBST m(f) POL
mi·nis·trie·ren* [minɪsˈtri:rən] VERBE intr RÉLIG
- ministrieren sout
-
- ministrieren sout
-
| ich | ministriere | |
|---|---|---|
| du | ministrierst | |
| er/sie/es | ministriert | |
| wir | ministrieren | |
| ihr | ministriert | |
| sie | ministrieren |
| ich | ministrierte | |
|---|---|---|
| du | ministriertest | |
| er/sie/es | ministrierte | |
| wir | ministrierten | |
| ihr | ministriertet | |
| sie | ministrierten |
| ich | habe | ministriert | |
|---|---|---|---|
| du | hast | ministriert | |
| er/sie/es | hat | ministriert | |
| wir | haben | ministriert | |
| ihr | habt | ministriert | |
| sie | haben | ministriert |
| ich | hatte | ministriert | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | ministriert | |
| er/sie/es | hatte | ministriert | |
| wir | hatten | ministriert | |
| ihr | hattet | ministriert | |
| sie | hatten | ministriert |