dans le dictionnaire PONS
I. inquietar [iŋkjeˈtar] VERBE trans
- inquietar
-
II. inquietar [iŋkjeˈtar] VERBE pron
inquietar inquietarse:
| yo | inquieto | |
|---|---|---|
| tú | inquietas | |
| él/ella/usted | inquieta | |
| nosotros/nosotras | inquietamos | |
| vosotros/vosotras | inquietáis | |
| ellos/ellas/ustedes | inquietan |
| yo | inquietaba | |
|---|---|---|
| tú | inquietabas | |
| él/ella/usted | inquietaba | |
| nosotros/nosotras | inquietábamos | |
| vosotros/vosotras | inquietabais | |
| ellos/ellas/ustedes | inquietaban |
| yo | inquieté | |
|---|---|---|
| tú | inquietaste | |
| él/ella/usted | inquietó | |
| nosotros/nosotras | inquietamos | |
| vosotros/vosotras | inquietasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | inquietaron |
| yo | inquietaré | |
|---|---|---|
| tú | inquietarás | |
| él/ella/usted | inquietará | |
| nosotros/nosotras | inquietaremos | |
| vosotros/vosotras | inquietaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | inquietarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.