dans le dictionnaire PONS
deux-points [døpwɛ͂] SUBST
deux-points mpl inv GRAM:
- deux-points
-
point m
point m
point → seuil
point1 [pwɛ͂] SUBST m
2. point GÉOM:
3. point (tache):
7. point PHYS, INFOR:
9. point (partie):
10. point GÉOG:
11. point POL:
Idiomes/Tournures:
point1 [pwɛ͂]
point2 [pwɛ͂] SUBST m
I. seuil [sœj] SUBST m
rondpointNO <rondpoints> [ʀɔ͂pwɛ͂], rond-pointOT <ronds-points> SUBST m
Entrée OpenDict
point SUBST
Entrée OpenDict
Entrée OpenDict
point SUBST
Entrée OpenDict
point SUBST
Entrée OpenDict