Oxford-Hachette French Dictionary
français
anglais
I. convenir [kɔ̃vniʀ] VERBE trans
II. convenir à VERBE trans
convenir à obj.indir.:
III. convenir de VERBE trans obj.indir.
1. convenir de (reconnaître):
IV. se convenir VERBE pron
V. convenir [kɔ̃vniʀ] VERBE impers
1. convenir (il est sage, correct, nécessaire):
2. convenir (il est entendu) form:
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. convenir1 [kɔ̃vniʀ] VERBE intr
I. convenir2 [kɔ̃vniʀ] VERBE intr
II. convenir2 [kɔ̃vniʀ] VERBE trans impers
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. convenir1 [ko͂vniʀ] VERBE intr
I. convenir2 [ko͂vniʀ] VERBE intr
II. convenir2 [ko͂vniʀ] VERBE trans impers
anglais
français
| je | conviens | |
|---|---|---|
| tu | conviens | |
| il/elle/on | convient | |
| nous | convenons | |
| vous | convenez | |
| ils/elles | conviennent |
| je | convenais | |
|---|---|---|
| tu | convenais | |
| il/elle/on | convenait | |
| nous | convenions | |
| vous | conveniez | |
| ils/elles | convenaient |
| je | convins | |
|---|---|---|
| tu | convins | |
| il/elle/on | convint | |
| nous | convînmes | |
| vous | convîntes | |
| ils/elles | convinrent |
| je | conviendrai | |
|---|---|---|
| tu | conviendras | |
| il/elle/on | conviendra | |
| nous | conviendrons | |
| vous | conviendrez | |
| ils/elles | conviendront |