dans le dictionnaire PONS
caussa
→ causa
causa, caussa <ae> f
1. (meist m. Gen obi.; auch m. Dat; selten m. ad o. Infin)
4.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
-
- persönliche Beziehungen, (Freundschafts-)Verhältnis (mit o. zu jmdm.: cum alqo)
causa, caussa <ae> f
1. (meist m. Gen obi.; auch m. Dat; selten m. ad o. Infin)
4.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
-
- persönliche Beziehungen, (Freundschafts-)Verhältnis (mit o. zu jmdm.: cum alqo)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | caussa | caussae |
| Génitif | caussae | caussārum |
| Datif | caussae | caussīs |
| Accusatif | caussam | caussās |
| Ablatif | caussā | caussīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | causa | causae |
| Génitif | causae | causārum |
| Datif | causae | causīs |
| Accusatif | causam | causās |
| Ablatif | causā | causīs |