dans le dictionnaire PONS
putātiō <ōnis> f (puto)
putō <putāre> (putus²)
1.
3.
-
- halten für, ansehen als, schätzen (alqm u. alqd m. Gen pretii; m. pro; in u. Abl; m. dopp. Akk) [ magni hoch schätzen, pluris höher, plurimi am höchsten, parvi gering, minoris geringer, minimi sehr gering, tanti so hoch, nihili gleich nichts; pro nihilo, pro decreto; alqm in amicorum numero jmd. zu seinen Freunden rechnen; nihil rectum; alqm insidiatorem ]
5. (seinem Wert nach)
7. (Bäume u. Weinstöcke)
- puto vorkl.; poet
-
putātor <ōris> m (puto) nicht klass.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | putātiō | putātiōnēs |
| Genitive | putātiōnis | putātiōnum |
| Dative | putātiōnī | putātiōnibus |
| Accusative | putātiōnem | putātiōnēs |
| Ablative | putātiōne | putātiōnibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | putāmen | putāminēs |
| Genitive | putāminis | putāminum |
| Dative | putāminī | putāminibus |
| Accusative | putāminem | putāminēs |
| Ablative | putāmine | putāminibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | putātor | putātorēs |
| Genitive | putātōris | putātorum |
| Dative | putātorī | putātoribus |
| Accusative | putātorem | putātorēs |
| Ablative | putātore | putātoribus |
| putō |
|---|
| putās |
| putat |
| putāmus |
| putātis |
| putant |
| putem |
|---|
| putēs |
| putet |
| putēmus |
| putētis |
| putent |
| putābam |
|---|
| putābās |
| putābat |
| putābāmus |
| putābātis |
| putābant |
| putārem |
|---|
| putārēs |
| putāret |
| putārēmus |
| putārētis |
| putārent |