dans le dictionnaire PONS
indicio [in̩ˈdiθjo] SUBST m
1. indicio (señal):
2. indicio JUR:
- indicio
- Indiz nt
- indicio (prueba)
- Beweisstück nt
| yo | indicio | |
|---|---|---|
| tú | indicias | |
| él/ella/usted | indicia | |
| nosotros/nosotras | indiciamos | |
| vosotros/vosotras | indiciáis | |
| ellos/ellas/ustedes | indician |
| yo | indiciaba | |
|---|---|---|
| tú | indiciabas | |
| él/ella/usted | indiciaba | |
| nosotros/nosotras | indiciábamos | |
| vosotros/vosotras | indiciabais | |
| ellos/ellas/ustedes | indiciaban |
| yo | indicié | |
|---|---|---|
| tú | indiciaste | |
| él/ella/usted | indició | |
| nosotros/nosotras | indiciamos | |
| vosotros/vosotras | indiciasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | indiciaron |
| yo | indiciaré | |
|---|---|---|
| tú | indiciarás | |
| él/ella/usted | indiciará | |
| nosotros/nosotras | indiciaremos | |
| vosotros/vosotras | indiciaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | indiciarán |