Oxford-Hachette French Dictionary
instance [ɛ̃stɑ̃s] SUBST f
1. instance POL (autorité):
2. instance (demande):
3. instance JUR:
I. circonstance [siʀkɔ̃stɑ̃s] SUBST f
1. circonstance (condition):
2. circonstance (situation):
II. de circonstance ADJ
III. circonstance [siʀkɔ̃stɑ̃s]
inconstance [ɛ̃kɔ̃stɑ̃s] SUBST f
constance [kɔ̃stɑ̃s] SUBST f
1. constance (caractère stable):
2. constance:
I. instantané (instantanée) [ɛ̃stɑ̃tane] ADJ
II. instantané SUBST m
instantané m PHOTO:
I. instant (instante) [ɛ̃stɑ̃, ɑ̃t] ADJ
II. instant SUBST m
1. instant (durée brève):
dans le dictionnaire PONS
instance [ɛ̃stɑ̃s] SUBST f
1. instance gén plur:
2. instance JUR (poursuite en justice):
3. instance (insistance):
circonstance [siʀkɔ̃stɑ̃s] SUBST f
1. circonstance souvent plur (conditions):
2. circonstance (occasion):
résistance [ʀezistɑ̃s] SUBST f (opposition)
assistance [asistɑ̃s] SUBST f
1. assistance (public):
2. assistance (secours):
3. assistance (dons):
4. assistance (aide organisée):
5. assistance (type d'assurance):
insistance [ɛ̃sistɑ̃s] SUBST f
dans le dictionnaire PONS