dans le dictionnaire PONS
cūstōs <ōdis> m u. f
1.
2.
- custos
-
- dii custodes huius urbis; custos defensorque provinciae; fortitudo custos dignitatis; custodem religionum facere alqm; custodem in frumento publico ponere alqm
3.
- custos
-
6.
8.
9. poet
- custos
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cūstōs | cūstōdēs |
| Génitif | cūstōdis | cūstōdum |
| Datif | cūstōdī | cūstōdibus |
| Accusatif | cūstōdem | cūstōdēs |
| Ablatif | cūstōde | cūstōdibus |