dans le dictionnaire PONS
exāctus <a, um>
P. Adj. zu exigo
- exactus
-
Voir aussi
ex-igō <igere, ēgī, āctum> (ago)
1.
-
- heraus-, wegtreiben, vertreiben, verjagen [ alqm domo; foras; reges ex civitate; hostem campo; morbos; aquas ergießen; übtr otium stören ]
2.
-
- eintreiben, einfordern [ vectigalia; quaternos denarios; tributa; pensionem; frumentum; übtr poenas, supplicium ab, de alqo o. alci an jmdm. vollziehen ]
4.
5. (Zeiträume)
7. übtr
-
- untersuchen, beurteilen (nach etw.: ad) [ humanos ritus ad caelestia; ius ad veritatem; opus ad vires suas ]
10. poet; nachkl.
11.
12.
13. poet (Waffen)
15. (Waren)
16.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | exāctus | exāctūs |
| Génitif | exāctūs | exāctuum |
| Datif | exāctuī | exāctibus |
| Accusatif | exāctum | exāctūs |
| Ablatif | exāctū | exāctibus |