dans le dictionnaire PONS
itiner <eris> nt altl.
→ iter
Voir aussi
iter <itineris> nt
iter <itineris> nt (ire)
2.
3. meton.
a.
-
- Tagereise, Tagemarsch (als Wegstrecke o. Längenmaß) [ paucorum dierum wenige Tagemärsche; dierum iter quadraginta; magnum Eilmarsch ]
b.
4. (konkr.)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | itiner | itinerēs |
| Génitif | itineris | itinerum |
| Datif | itinerī | itineribus |
| Accusatif | itinerem | itinerēs |
| Ablatif | itinere | itineribus |