dans le dictionnaire PONS
Schott <-[e]s, -e> [ʃɔt] SUBST nt
Schott MAR:
- Schott
-
ab|schot·ten [ˈapʃɔtn̩] VERBE trans
1. abschotten MAR:
- etw abschotten
-
2. abschotten (isolieren):
| ich | schotte | ab | |
|---|---|---|---|
| du | schottest | ab | |
| er/sie/es | schottet | ab | |
| wir | schotten | ab | |
| ihr | schottet | ab | |
| sie | schotten | ab |
| ich | schottete | ab | |
|---|---|---|---|
| du | schottetest | ab | |
| er/sie/es | schottete | ab | |
| wir | schotteten | ab | |
| ihr | schottetet | ab | |
| sie | schotteten | ab |
| ich | habe | abgeschottet | |
|---|---|---|---|
| du | hast | abgeschottet | |
| er/sie/es | hat | abgeschottet | |
| wir | haben | abgeschottet | |
| ihr | habt | abgeschottet | |
| sie | haben | abgeschottet |
| ich | hatte | abgeschottet | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | abgeschottet | |
| er/sie/es | hatte | abgeschottet | |
| wir | hatten | abgeschottet | |
| ihr | hattet | abgeschottet | |
| sie | hatten | abgeschottet |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.