dans le dictionnaire PONS
I. bug·ger [ˈbʌgəʳ, Am -ɚ] SUBST
1. bugger GB, Aus vulg (contemptible person):
3. bugger GB, Aus vulg (annoying thing):
4. bugger péj vulg (practising anal intercourse):
II. bug·ger [ˈbʌgəʳ, Am -ɚ] INTERJ esp GB, Aus vulg
I. bugger about, bugger around VERBE intr GB, Aus jarg
II. bugger about, bugger around VERBE trans GB, Aus jarg
-
- jdn verarschen gross
Entrée OpenDict
Entrée OpenDict
bugger SUBST
| I | bugger | |
|---|---|---|
| you | bugger | |
| he/she/it | buggers | |
| we | bugger | |
| you | bugger | |
| they | bugger |
| I | buggered | |
|---|---|---|
| you | buggered | |
| he/she/it | buggered | |
| we | buggered | |
| you | buggered | |
| they | buggered |
| I | have | buggered | |
|---|---|---|---|
| you | have | buggered | |
| he/she/it | has | buggered | |
| we | have | buggered | |
| you | have | buggered | |
| they | have | buggered |
| I | had | buggered | |
|---|---|---|---|
| you | had | buggered | |
| he/she/it | had | buggered | |
| we | had | buggered | |
| you | had | buggered | |
| they | had | buggered |