dans le dictionnaire PONS
I. emanar [emaˈnar] VERBE intr
| yo | emano | |
|---|---|---|
| tú | emanas | |
| él/ella/usted | emana | |
| nosotros/nosotras | emanamos | |
| vosotros/vosotras | emanáis | |
| ellos/ellas/ustedes | emanan |
| yo | emanaba | |
|---|---|---|
| tú | emanabas | |
| él/ella/usted | emanaba | |
| nosotros/nosotras | emanábamos | |
| vosotros/vosotras | emanabais | |
| ellos/ellas/ustedes | emanaban |
| yo | emané | |
|---|---|---|
| tú | emanaste | |
| él/ella/usted | emanó | |
| nosotros/nosotras | emanamos | |
| vosotros/vosotras | emanasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | emanaron |
| yo | emanaré | |
|---|---|---|
| tú | emanarás | |
| él/ella/usted | emanará | |
| nosotros/nosotras | emanaremos | |
| vosotros/vosotras | emanaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | emanarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.