dans le dictionnaire PONS
norma [ˈnorma] SUBST f
1. norma (precepto):
- norma
-
- norma
- Norm f
- norma de aceptación
-
- norma alemana
-
- norma jurídica
-
- norma laboral
-
- norma procesal
-
- norma de protección
-
- norma técnica
-
- normas de tráfico [o de circulación]
-
- norma de tramitación
-
- confeccionar una norma
-
2. norma fig (regla):
3. norma (escuadra):
- norma
- Winkelmaß nt
| yo | normo | |
|---|---|---|
| tú | normas | |
| él/ella/usted | norma | |
| nosotros/nosotras | normamos | |
| vosotros/vosotras | normáis | |
| ellos/ellas/ustedes | norman |
| yo | normaba | |
|---|---|---|
| tú | normabas | |
| él/ella/usted | normaba | |
| nosotros/nosotras | normábamos | |
| vosotros/vosotras | normabais | |
| ellos/ellas/ustedes | normaban |
| yo | normé | |
|---|---|---|
| tú | normaste | |
| él/ella/usted | normó | |
| nosotros/nosotras | normamos | |
| vosotros/vosotras | normasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | normaron |
| yo | normaré | |
|---|---|---|
| tú | normarás | |
| él/ella/usted | normará | |
| nosotros/nosotras | normaremos | |
| vosotros/vosotras | normaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | normarán |